همیشه وقتی صحبت از جراحیهای زیبایی میشود، همه فقط “نتیجه نهایی” را در اینستاگرام میبینند. عکسهای قبل و بعد جذاب که در یک ثانیه ورق میخورند. اما واقعیت این است که بین آن عکس “قبل” و “بعد”، یک مسیر پرفراز و نشیب وجود دارد. من این مسیر را طی کردم و میخواهم تجربه واقعیام از عمل جراحی ابدومینوپلاستی را بدون فیلتر با شما به اشتراک بگذارم. این داستانِ پوست انداختن من است.
چرا تصمیم به جراحی گرفتم؟
بعد از کاهش وزن ۴۰ کیلویی، بدنم شبیه یک بادکنک خالی شده بود. پوستم خاصیت ارتجاعیاش را از دست داده بود و به جای اینکه جمع شود، آویزان شد. من به بدنم افتخار میکردم که این وزن را کم کرده، اما از ظاهرش متنفر بودم. عرق سوز شدن زیر چینهای شکم و محدودیت در انتخاب لباس، کیفیت زندگیام را پایین آورده بود. جراح به من گفت: “بدن تو کار خودش را کرده، حالا نوبت علم پزشکی است.”
جزئیات تکنیکی به زبان ساده
در روز عمل، جراح روی شکمم خطکشی کرد. طرحی که شبیه نقشه معماری بود! در این عمل، برشی در پایینترین قسمت شکم ایجاد میشود. پوست و چربی تا زیر دندهها بالا زده میشود، عضلات شکم که شل شدهاند (پلیسه) مثل یک کرست داخلی محکم دوخته میشوند و در نهایت پوست اضافه بریده میشود. شاید خواندنش ترسناک باشد، اما تصور اینکه قرار است یک شکمبند دائمی از جنس عضلات خودم داشته باشم، هیجانانگیز بود.
دوران نقاهت: افسانهها و واقعیتها
شنیده بودم که “تا یک ماه نمیتوانی تکان بخوری!” این یک دروغ بزرگ است. اتفاقاً پزشکان اصرار دارند که از همان روز اول (با کمک) راه بروید تا خون لخته نشود. بله، راه رفتن شبیه پیرزنهای ۹۰ ساله بود (خمیده و آهسته)، اما ممکن بود.
بزرگترین چالش من خوابیدن بود. باید چند هفته به حالت نیمهنشسته و با زانوهای خم میخوابیدم تا کشش روی بخیهها کم شود. یک صندلی راحتی یا چند بالش اضافه، بهترین سرمایهگذاری شما برای دوران نقاهت خواهد بود.
تغییراتی که انتظارش را نداشتم
جدا از صاف شدن شکم، چند تغییر مثبت دیگر هم اتفاق افتاد که انتظارش را نداشتم:
- کمردردم خوب شد: چون عضلات شکمم سفت شدند، فشار از روی مهرههای کمرم برداشته شد.
- اشتهایم کم شد: انگار سفت شدن عضلات شکم باعث میشود زودتر احساس سیری کنم.
- ترکهای پوستی رفتند: اکثر ترکهای پوستی (استرچ مارک) من زیر ناف بود که همراه با پوست اضافه دور ریخته شد!
سخن آخر با کسانی که مردد هستند
انجام عمل جراحی ابدومینوپلاستی تصمیم کوچکی نیست. جای بخیه دارد، هزینه دارد و دوره نقاهت دارد. اما اگر از من بپرسید که آیا دوباره انجامش میدهم؟ هزار بار بله. حسی که وقتی برای اولین بار پیراهن سفیدم را داخل شلوارم گذاشتم و هیچ برجستگیای وجود نداشت، با هیچ چیزی قابل مقایسه نیست. اگر پوست اضافه مانع لذت بردن شما از زندگی شده، نگذارید ترس مانع شما شود. با آگاهی کامل و انتخاب جراح درست، قدم در این مسیر بگذارید.
- یکشنبه ۱۶ آذر ۰۴ ۱۱:۴۵ ۹ بازديد
- ۰ نظر